Κριτική Στο "Jojo Rabbit" Του Taika Waititi

0

"Ένας λιλιπούτειος οπαδός του Χίτλερ(!), με μια αντιστασιακή μάνα, που κρύβει εντός των τειχών του σπιτιού της, μια Εβραία, θα νιώσει τον κόσμο του να καταρρέει, παράλληλα με την πραγματική πτώση του «ναζιστικού μορφώματος» , με το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου…"

Ο μόνος λόγoς για τον οποίο το "Jojo Rabbit" του Taika Waititi θα μπορούσε να ξεχωρίσει, είναι οι δομημένες με χιούμορ «αντιφάσεις» στις οποίες υποπίπτει! Και φυσικά και η ερμηνεία της Scarlett Johansson.

Κριτική Στο "Jojo Rabbit" Του Taika Waititi

Πέρα απ’ αυτό είναι «γνωστόν τοις πάσι» πως κάποιες καταστάσεις δεν είναι για να διακωμωδούνται. Όση αντίδραση και αν υπήρχε εκ των έσω, η οποία σκιαγραφείται στο φιλμ του Waititi με την παρουσία και τις πράξεις της αντιστασιακής μάνας του Jojo, Rosie, για το ναζιστικό μίσος εναντίον των Εβραίων, το Ολοκαύτωμα υπήρξε κατά κοινή ομολογία το τραγικότερο γεγονός του 20ου αιώνα…

Συνεπώς όσο καλογραμμένο και αν είναι το σενάριο του "Jojo Rabbit" (το οποίο υπογράφει ο ίδιος ο Taika Waititi), παραμένει ακραίο (“edgy”), σε σημείο μάλιστα που η ναζιστική πολιτική της «Τελικής Λύσης» που συνιστούσε την μαζική δολοφονία των Εβραίων, μοιάζει εντός του πλαισίου του και χωρίς υπερβολή, ξεχασμένη ως (και αστεία;) υπόθεση…

Κριτική Στο "Jojo Rabbit" Του Taika Waititi

Το βαρύ φορτίο που φέρει η συγγραφή του εν λόγω σεναρίου (το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στις υποψηφιότητες για Oscar καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου), αποκτά επιπλέον βάρος αν αναλογιστεί κανείς πως ζούμε σε μια περίοδο, που ο «αντισημιτισμός» βρίσκεται και πάλι σε έξαρση, σε παγκόσμια αυτή τη φορά κλίμακα.

Ορμώμενη από το παραπάνω, παραθέτω (χωρίς να θέλω να γίνω γραφική) τη φράση ενός εκ των ανήλικων πρωταγωνιστών του "Jojo Rabbit", Archie Yates που υποδύεται τον Yorki, o οποίος μας «εξομολογείται» πως «Δεν είναι καλή στιγμή να είσαι ναζί». Μια φράση κυριολεκτικά από τα «άγραφα», στους χαλεπούς καιρούς που το αυγό του φιδιού (που τρέφει ο σεναριογράφος στον κόρφο του), δεν θέλει και πολύ για να σπάσει…

Κριτική Στο "Jojo Rabbit" Του Taika Waititi

Πέραν όλων αυτών και παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες για μια αξιοπρεπή αλλά ταυτόχρονα πολύχρωμη και αρκούντως ποπ παραγωγή, για ένα τόσο σοβαρό (όπως έχουμε χιλιοεπισημάνει) ζήτημα, αυτό που κάνει το "Jojo Rabbit" να «επιπλέει» (εξάλλου “we all float” αλλά αυτό είναι από άλλη ταινία!), είναι η σατυρικού τύπου ερμηνεία της Scarlett Johansson ως Rosie (που της χάρισε και την υποψηφιότητα για το Οscar B' Γυναικείου Ρόλου), ο χαρακτήρας της οποίας δύναται ως και να αλαφρύνει το βάρος της περίστασης!

Εξάλλου το χιούμορ, στην προκείμενη περίπτωση του ναζισμού, αφορούσε σε όσους αντιστάθηκαν στην αδικαιολόγητη προπαγάνδα του, λειτουργώντας ως αντιστάθμισμα προκείμενου να ανταπεξέλθουν και να σηκώσουν το φορτίο της αποστολής που είχαν αναλάβει, να κάνουν δηλαδή τον κόσμο να δει τι «πραγματικά συνέβαινε» (εν προκειμένω βέβαια προτεραιότητα της Rosie είναι να δει ο γιος της, Jojo), ο οποίος θα ένιωθε έπειτα (και υπό την οπτική της προφητείας), το στρεβλό ιδεολογικό μόρφωμα μέσα του, να γκρεμίζεται…

Κριτική Στο "Jojo Rabbit" Του Taika Waititi

Στη σκηνοθεσία βρίσκεται ο Taika Waititi ("What We Do in the Shadows", "Hunt For The Wilderpeople"), ο οποίος υπογράφει και το σενάριο, βασισμένος στη νουβέλα της Christine Leunens. Πρωταγωνιστούν οι Roman Griffin Davis, Scarlett Johansson, Sam Rockwell, Taika Waititi, Thomasin McKenzi, Rebel Wilson, Alfie Allen, Stephen Merchant, Sitara Attaie, Victoria Hogan, Brian Caspe.

Το "Jojo Rabbit" κυκλοφορεί στις σκοτεινές αίθουσες από τις 23 Ιανουαρίου.

Δείτε το trailer:

7.0 Awesome
  • Σκηνοθεσία 6
  • Σενάριο 7
  • Ερμηνείες 8
  • Παραγωγή 7
  • Κριτική Χρηστών (2 Ψήφισαν) 6
Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.