Κριτική: "Kodachrome" Του Mark Raso

0

"Ο Matt είναι ένας νεαρός παραγωγός, με λαμπρή καριέρα στο στερέωμα της μουσικής βιομηχανίας, η οποία όμως σύντομα μοιάζει (λόγω ρήξης συμβολαίου με μια από τις πιο φημισμένες μπάντες του καλλιτεχνικού στερεώματος) να καταρρέει. Εκτός απ’ την εν λόγω αποτυχία στην επαγγελματική του πορεία, ο Matt θα βρεθεί αντιμέτωπος μ’ ένα σοβαρό «χτύπημα», όσον αφορά στην προσωπική του ζωή: Τον ενδεχόμενο θάνατο του πατέρα του,Ben, με τον οποίο δεν διατηρεί, εδώ και χρόνια, και τις καλύτερες σχέσεις. Πάραυτα, η αποκλειστική νοσοκόμα του πατέρα του, Zoe, και ο πιστός του μπάντλερ, Larry θα ζητήσουν και θα πείσουν εντέλει τον Matt να συνοδεύσει τον ετοιμοθάνατο Ben στο Parsons του Kansas , προκειμένου να λάβει μέρος στην τελευταία (και πολύ σημαντική για αυτόν) έκθεση αναλογικής φωτογραφίας της Kodak, με μοναδικό εξοπλισμό του τέσσερα καρούλια φιλμ Kοdachrome, ανα χείρας. Αμέσως ο ιδιοτελής και συμφεροντολόγος Matt δεν θα χάσει την ευκαιρία, καθώς ευελπιστεί πως στο ταξίδι αυτό θα έχει την ευκαιρία να κλείσει ένα καινούργιο δισκογραφικό συμβόλαιο με μια μπάντα-ορόσημο, που θα τον βοηθήσει να κερδίσει πίσω την καριέρα του. Η αδιαφορία του για την σοβαρότητα της κατάστασης της υγείας του πατέρα του, σύντομα όμως θα τον διαψεύσει…"

Κριτική: "Kodachrome" Του Mark Raso

To "Kodachrome" του Mark Raso είναι αυστηρά «αναλογικό», παριστάνοντας, με χρώμα και χάρη, τις ταλαντούχες φιγούρες των ηθοποιών Ed Harris, Jason Sudeikis και Elisabeth Olsen.
Και φυσικά δεν αναφερόμαστε σε φωτογραφικό φιλμ αλλά στην ταινία "Kodachrome", το video release του Netflix, που συγκίνησε και θα συγκινήσει, όχι τόσο με το «κλισέ» story του αλλά με τις εξαιρετικές ερμηνείες των προαναφερθέντων ηθοποιών και τον Ed Harris να δίνει όλο του το «είναι», ώστε να μιλά κανείς για την πιο «λαμπρή», ίσως, στιγμή της κινηματογραφικής του καριέρας...

Η «αλληγορικού» τύπου δηλαδή ερμηνεία του Ed Harris στο "Kodachrome", που αναφέρεται κατά βάση στην μετάβαση από μια παλαιότερη αναλογική εποχή στο χώρο της φωτογραφίας στην νεότερη ψηφιακή, κατά την οποία το ιστορικό εργαστήρι της Kodak που εκδίδει αποκλειστικά φιλμ Kodachrome «ρίχνει την αυλαία του», μπορεί άνετα να υποδηλώσει και την μετάβαση από τη ζωή στην αποδοχή του θανάτου του, ως καρκινοπαθή Ben. Και αυτό ακριβώς είναι που καθιστά την εν λόγω ερμηνεία τόσο «δυνατή»…

Κριτική: "Kodachrome" Του Mark Raso

Επιπλέον απολαυστικός είναι και ο κωμικός Jason Sudeikis, που αυτήν την φορά θα προκαλέσει την έκπληξη, κερδίζοντας τις καρδιές μας όχι ως ξεκαρδιστική φιγούρα αλλά ως μελαγχολικός Matt, πλαισιωμένος από την Zoe, την μοναδική προσωποποιημένη «ανάσα ζωής» στο προσωπικό του δράμα του πατέρα του, την οποία ενσαρκώνει η Εlisabeth Olsen ως αποκλειστική νοσοκόμα του άρρωστου Ben…

Το "Kodachrome" του Raso δεν διαθέτει βέβαια μόνο τις εξαιρετικές ερμηνείες αλλά και την ευχάριστα μελαγχολική διάθεση, που μπορεί να νιώσει κανείς όταν κοιτά παλιές φωτογραφίες της Kodak, που πιθανόν να κρύβει στο συρτάρι του. Στιγμές καθημερινές και ανθρώπινες, οι οποίες ποτέ δε θα τον βυθίσουν στη θλίψη…

Κριτική: "Kodachrome" Του Mark Raso

Αυτό ακριβώς κάνει η ταινία "Kodachrome", που αν και επικαλείται με «κλισέ» εμμονή το συναίσθημα, αμέσως βρίσκει τον τρόπο να σε χαλαρώνει συνοδευόμενη από το ευχάριστο soundtrack της Agatha Kaspar, τα έντονα χρώματα και την «καθαρτική» λογική σειρά των τεκταινόμενων, που εξ’ αρχής εξάλλου γνωρίζαμε, πως θα κατέληγε στο αναπόφευκτο.

Στη σκηνοθεσία βρίσκεται ο Mark Raso ("Copenhagen"), ενώ το σενάριο υπογράφει ο Jonathan Tropper ("Banshee"), βασισμένος στη νουβέλα του A.G. Sulzberger.

Πρωταγωνιστούν οι Ed Harris, Jason Sudeikis, Elizabeth Olsen, Bruce Greenwood, Wendy Crewson, Gethin Anthony, Dennis Haysbert, Amanda Brugel, Bea Santos.

Το "Kodachrome", το οποίο όπως προαναφέραμε, κυκλοφόρησε σε home video από το Netflix τον περασμένο Απρίλη, έκανε πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες εχθές, 9 Αυγούστου…

Δείτε το trailer:

7.5
  • Σκηνοθεσία 7.5
  • Σενάριο 7
  • Ερμηνείες 8
  • Παραγωγή 7.5
  • Κριτική Χρηστών (2 Ψήφισαν) 6.8
Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.