"The Strangers: Prey at Night"

0

"Το ζεύγος Cindy και Mike, θα ακολουθήσει στα πλαίσια της οικογενειακής του εκδρομής, το λάθος «μονοπάτι», ο δρόμος του οποίου θα καταλήξει σ’ένα μυστηριώδες απομονωμένο τροχόσπιτο, στο οποίο και αποφασίζει να διανυκτερεύσει .Η επιλογή τους αυτή δεν έχει παρά να θέσει όχι μόνο τους εαυτούς τους αλλά και τα ίδια τους τα παιδιά, Kinsey και Luke, στην άνευ προηγουμένου διαδικασία μάχης για επιβίωση, εν’ όψει του κινδύνου που ενέχει το χειρότερο συναπάντημα της ζωής τους, τρεις ψυχοπαθείς εγκληματίες που διψούν για αίμα…"

O Johannes Roberts σκηνοθετεί το sequel του "The Strangers" ("Κλείδωσες;"), από το μακρινό 2008, και διχάζει κοινό και κριτικούς…

Αν τοποθετηθώ προσωπικά πάνω στο ζήτημα πάντως, απευθυνόμενη κυρίως στους φαν των slasher films, το "The Strangers: Prey at Night" μπορεί να παραμένει sequel και να μην διαθέτει αυτή τη φορά Liv Tyler (The Lord of the Rings"), παρά ταύτα είναι μια καλοστημένη horror movie (θυμίζοντας κατά πολύ το ευφυές The purge του James DeMonaco), που προκαλεί τέτοιου είδους ανατριχίλες, οι οποίες εξισορροπούνται από την επιλογή ενός «χαριτωμένου» soundtrack, το οποίο προσδίδει με τη σειρά του μια pop αισθητική στο όλο έγκλημα…

Μια ιδιοφυής και συνάμα καθαρτική σύλληψη του βρετανού σκηνοθέτη, που μπορεί να σε κάνει indeed, μόνο και μόνο για την εμπειρία, και να θέλεις και να μην θελεις να κλειδώσεις το βράδυ!

Το σενάριο του slasher sequel, υπογράφουν ο Bryan Bertino, από κοινού με τον Ben Ketai ενώ στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Christina Hendricks, Bailee Madison, Emma Bellomy, Martin Henderson, Damien Maffei, Lewis Pullman και Lea Enslin

Να σημειωθεί πως η ταινία θα κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους της χώρας μας στις 29 Μαρτίου…

Δείτε το trailer:

Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.