"Rough Night"

0

"Πέντε φίλες από το Πανεπιστήμιο, η Jess, η Pippa, η Frankie, η Blair και η Alice συναντιούνται μετά από κάμποσα χρόνια, στα πλαίσια ενός “reunion” για ένα άγριο και γεμάτο «πάθη» σαββατοκύριακο στο Μαϊάμι. Τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν βέβαια και τόσο ομαλά για την γυναικοπαρέα, όταν αυτή θα αποφασίσει να προσλάβει έναν male-stripper για να εμπλουτίσει το οργιώδες πνεύμα της «γιορτής» της, με τον stripper βέβαια να καταλήγει στο τέλος της βραδιάς, νεκρός…"

O,τι στην αρχή φαντάζει ως μια μεταφορά του Sex and the city στην κινηματογραφική μας οθόνη εκ μέρους της σκηνοθέτιδος Lucia Aniello, καταρρίπτεται εν συνέχεια, αναδεικνύοντας πως τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται, ακόμη και στον κινηματογράφο. Η μαύρη κομεντί "Rough Night" εξελίσσεται συνεπώς όχι μόνο σε μια ενδιαφέρουσα επιλογή για τα «βαρετά» καλοκαιρινά μας βράδια αλλά και σε μια ευχάριστη έκπληξη για όποιον θα αποφασίσει να την παρακολουθήσει μέχρι το τέλος της…

H Scarlett Johansson είναι φυσικά αυτή που κλέβει την παράσταση στην εν λόγω ταινία, πλαισιωμένη από τις ηθοποιούς Jillian Bell, Zoe Kravitz, Ilana Glazer και Kate Mckinnon. Πρωταγωνιστούν επίσης οι Paul W.Downs και Ryan Cooper καθώς και η Demi Moore.

Αν και οι ερμηνείες χαρακτηρίσθηκαν από τους κριτικούς χλιαρές, η σκηνοθεσία, όπως προείπαμε, της Lucia Aniello και το σενάριο που υπογράφει από κοινού με τον Paul W. Downs, είναι αυτά που κρατούν ζωντανό το ενδιαφέρον στο προκείμενο φίλμ…

Το "Rough Night" που θυμίζει έντονα το "Very Bad Things" του 1998, θα κυκλοφορήσει στην Ελλάδα στις 29 Ιουνίου, με τον τίτλο "Πάρτι Γυναικών"...

Δείτε το trailer:

Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.