"En guerre" ("At War")

0

"Ο χαρακτηρισμός ως «μη βιώσιμο» και το επικείμενο οριστικό κλείσιμo του εργοστασίου Perrin Industries σε μια υποβαθμισμένη γαλλική συνοικία, που πλήττεται από υψηλά ποσοστά ανεργίας, θα στοιχίσει στους εργάτες 1100 θέσεις εργασίας και θα τους ωθήσει σε απεργία διαρκείας, συνοδευόμενη βέβαια από συνεχείς «απόπειρες» διαλόγου με την διοίκηση του εργοστασίου."

To "En guerre" του Stephane Brize όσο και να φαντάζει ως έχει, δεν είναι επ’ ουδενί μια ωδή στην δύναμη των συνδικάτων (πέρα από τις όποιες παράπλευρες απώλειες). Ούτε αναδεικνύει τη δύναμη μιας κάποιας συλλογικότητας που απαρτίζεται από το άθροισμα των φωνών, που την συνθέτουν (πέρα από τις όποιες ατέλειες, ενέχει η εν λόγω σύνθεση).

Το "En guerre" είναι ένα πέρασμα σε μια νέα(;) εποχή, όπου κάθε συλλογικός αγώνας δεν υφίσταται, αν δεν υπάρξει «θυσία» του ενός για το σύνολο. Και είναι πράγματι τόσο σκληρό το φιλμ όσο η προκείμενη φράση, που μας «καταντά» να σκεφτόμαστε, πως είναι πράγματι αυτοκτονικό για τον καθένα να σκέφτεται, ότι θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει δρόμος διαλόγου με την εξουσία, σε μια εποχή μάλιστα, που το «εγώ» είναι τόσο ενισχυμένο…

Κοινώς, όσο σθεναρά κι αν αναδεικνύεται το «πάθος» που διακρίνει τους εργαζόμενους του Perrin Industries στο "At War" (όπως μεταφράζεται στα αγγλικά το En guerre), συνεχίζει καθ’όλη τη διάρκεια του να ταλαντεύεται μεταξύ των φράσεων «έχουμε πόλεμο» ή «έχουμε ήδη υπογράψει την καταδίκη μας»…

Πρωταγωνιστούν οι Vincent Lindon, Melanie Rover, Jacques Borderie, David Rey, Olivier Remaine. Στη σκηνοθεσία βρίσκεται ο Stephane Brize, που υπογράφει και το σενάριο από κοινού με τον Olivier Groce.

Το "En guerre", που έχει στις κριτικές του 100% ανταπόκριση στους κύκλους του κοινού, θα κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες στις 14 Μαρτίου…

Δείτε το trailer:

Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.