"An Impossible Love"

0

"H Rachel γνωρίζει και ερωτεύεται αμέσως τον Philippe, έναν πλούσιο γοητευτικό νεαρό, του οποίου τόσο οι ικανότητες όσο και η ιδιαίτερη προσωπικότητα του θα την κάνουν να «γαντζωθεί» κυριολεκτικά από πάνω του, πριν μάλιστα καλά καλά τον γνωρίσει. Όταν όμως η Rachel μείνει έγκυος απ’ τον Philippe, θα πληρώσει το τίμημα για τη βιασύνη της αυτή, καθώς ο ίδιος δεν είναι έτοιμος για δεσμεύσεις. Από κει πέρα θα αποκαλυφθεί και ο πραγματικός εαυτός του άντρα που αγάπησε, φτάνοντας μάλιστα ως το σημείο να αρνείται να αναγνωρίσει το ίδιο του το παιδί, την μικρή Σαντάλ! Πάραυτα μάνα και κόρη θα μπορέσουν με το πέρασμα του χρόνο να απαγκιστρωθούν από αυτόν, μέχρι ο Philippe να χτυπήσει ξανά την πόρτα τους, προκειμένου να γευτεί ότι στερήθηκε… στο διπλάσιο αυτή τη φορά."

Yπάρχουν τρεις διαστάσεις στο σενάριο του φίλμ "Un Amour impossible" το οποίο υπογράφει η σκηνοθέτης Catherine Corsini, υπό το φόντο των οποίων εκδηλώνεται o έρωτας! Η προοπτική του γάμου είναι η πρώτη, το πάθος η δεύτερη και ο έρωτας στα πλαίσια της αναπόφευκτης συνάντησης…η τρίτη!
Αυτό και μόνο αρκεί για να κατανοήσουμε το συνολικό νόημα της ταινίας «Μια αγάπη Ανέφικτη», με τις πενήντα αποχρώσεις του γκρι (σε επίπεδο ψυχής πάντα) αλά γαλλικά να εκτυλίσσονται επί της κινηματογραφικής μας οθόνης, αποφεύγοντας να καταστούν Άρλεκιν και θίγοντας μάλιστα ως και το απεχθές ζήτημα της παιδεραστίας. Ως εκεί όμως και τίποτα παραπάνω…

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Virginie Efira (“Sibyl”, “Elle), Niels Scheneider (“Sibyl”, “Diamant Noir”), Jehnny Beth και Estelle Lesture

To "An Impossible Love", που βασίζεται στην ομώνυμη νουβέλα της Christine Angot και τιμήθηκε με βραβείο Σεζάρ (γαλλικά αντίστοιχα των Όσκαρ) καλύτερου A’ γυναικείου ρόλου, κυκλοφορεί σκοτεινές αίθουσες, από τις 16 Μαϊου…

Δείτε το trailer:

Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.