"The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society"

0

"Λονδίνο, 1946:Η Juliet Ashton είναι μια βρετανίδα συγγραφέας, της οποίας το ενδιαφέρον κεντρίζεται από μια «μυστική λέσχη», ονόματι Potato Peel Pie Society, που δρούσε στην διάρκεια του β’ παγκοσμίου πολέμου στο αυτοδιοικούμενο σύμπλεγμα των νησιών Guernsey, κατά την περίοδο της κατοχής τους από τους Ναζί. Όταν θα αποφασίσει να επισκεφτεί τα απομακρυσμένα νησάκια, δεν θα χάσει την ευκαιρία να συναντήσει από κοντά τους ιδρυτές της λέσχης, προκειμένου να συγγράψει για λογαριασμό τους ένα ολόκληρο βιβλίο! Τα πράγματα δεν θα κυλήσουν βέβαια, όπως ακριβώς τα περίμενε, καθώς σύντομα θα συνειδητοποιήσει πως τα μέλη της μικρής «αυτοσχέδιας κοινωνίας» απαρτίζεται από απλά καθημερινά άτομα με ατέλειες και πάθη…"

Πέρα από το καλό cast και την καλοφτιαγμένη παραγωγή η ταινία "The Guernsey literary and Potato Peel Pie Society" του Mike Newell, είναι ένα υπερεκτιμημένο φιλμ, που θίγει μ’ έναν κάποιο μεσοβέζικο, θα λέγε κανείς τρόπο, την ακρότητα που βίωσε η Ευρώπη, κατά την διάρκεια του β’ παγκοσμίου πολέμου…

Οι αξιόλογες συνεπώς παρουσίες και ερμηνείες των Lily James, Glen Powell, Jessica Brown Findlay, Mathew Code, Michiel Huisman, Katherine Parkinson, Penelope Wilton, Tom Courtenay και Eli Ramsey, δεν επαρκούν για να απογειώσουν τον flat χαρακτήρα του φιλμ, το σενάριο του οποίου υπογράφει ο Kevin Hood (βασισμένος στην ομώνυμη νουβέλα της Annie Barrows).

Tο "Guernsey literary and Potato Peel Pie Society" θα κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες στις 26 Ιούλη…

Δείτε το trailer:

Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.