«Νήμα»

0

«Η «Κόκκινη» (Νίκη) είναι μια νεαρή γυναίκα, της οποίας η αφοσίωση στην αντίσταση κατά της χούντας (1972), θα της στοιχίσει τη δυνατότητα της υγιούς ανατροφής του παιδιού της, του Λευτέρη. Ακόμη και μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας η Νίκη και ο Λευτέρης, βρίσκονται υπό ένα νέο είδος κατοχής, που καθιστά τη μάνα νεκρή και τον Λευτέρη αντιμέτωπο με μια «δυστοπική», σχεδόν τοξική Αθήνα, στην οποία καλείται πλέον μόνος να ανταπεξέλθει…»

Η ανεξάρτητη κινηματογραφική παραγωγή «Thread» («Νήμα») μας «χτύπησε την πόρτα», με την υπογραφή του The Boy (Αλέξανδρος Βούλγαρης), πριν από ένα περίπου μήνα στο φετινό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και ετοιμάζεται να μας την ξαναχτυπήσει, με την πρεμιέρα στον κινηματογράφο Αστορ στις 7 του Δεκέμβρη…

Η μοναδική πρωταγωνίστρια της ταινίας Σοφία Κόκκαλη, η Κόκκινη ή Νίκη (της οποίας το πρόσωπο είναι φανερό) είναι το πρόσωπο – highlight του «Νήματος», που ξετυλίγεται περίτεχνα μπροστά στα μάτια μας το οποίο και αυτοαποκαλείται ως ένα ψυχαναλυτικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας.

Εμείς κατανοούμε βέβαια πως η ταινία του Τhe Boy είναι πολλά παραπάνω, που όλως τυχαίως έρχεται ένα μήνα μετά την κινηματογραφική παραγωγή του πατέρα του (Παντελή Βούλγαρη) για την αντίσταση στους Γερμανούς («Τελευταίο Σημείωμα»)…

Στην μεταγενέστερη αντίσταση στη δικτατορικό καθεστώς λοιπόν, μ’ ένα εντελώς διαφορετικό πνεύμα και ύφος, η Κόκκινη (αλλιώς Νίκη) είναι πάλι εδώ, ν΄αναζητά τις ισορροπίες μεταξύ του τιτάνιου έργου της ανοχής της στην καταπίεση και τα βασανιστήρια και στην ανατροφή του παιδιού της…

Το εξαιρετικό soundtrack του The Boy μας μεταφέρει πλήρως το πνεύμα της (νέας) εποχής με συνθέσεις του ιδίου αλλα και παλιών νοσταλγικών τραγουδιών (Λογαρίδης, Μαριάντζελα, Θεοδωράκης, Σιδηρόπουλος κ.α.).

Να σημειωθεί πως το cast συμπληρώνουν η Δαφνη Πατακιά, ο Νίκος Τριανταφυλλίδης, η Σοφία Γεωργοβασίλη και η Δάφνη Χαιρετάκης

Το «Νήμα» θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες στις 7 Δεκεμβρίου.

Δείτε το trailer:

Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης.
Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ.
Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του:
α) το βλέμμα του σκηνοθέτη
β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και
γ) το βλέμμα του κοινού.
Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…