«Crooked House»

0

«Μια χήρα, μια ηθοποιός, ένας έφηβος, ένας αποτυχημένος επιχειρηματίας, μια φαρμακοποιός, ένας αξιωματικός της αστυνομίας, μια ηλικιωμένη κυρία, ένα κοριτσάκι, ένας βιβλιομανής βιβλιοφάγος και η καταγγέλλουσα της στυγνής δολοφονίας του Ελληνα κροίσου και κληρονόμου Αριστείδη Λεωνίδη, στην βίλα του στο Λονδίνο, είναι οι δέκα ύποπτοι που θα βρεθούν στο μικροσκόπιο του ντετέκτιβ Charles Hayward. Το δύσκολο έργο του νεαρού αστυνομικού θα καταστεί δυσχερέστερο, λόγω της φημολογούμενης σχέσης του στο παρελθόν με την εγγονή του δολοφονηθέντος Sophia de Haviland, η οποία, όπως και προαναφέρθηκε, είναι η μόνη ύποπτη που έσπευσε να προβεί στην καταγγελία του φόνου…»

Το «Crooked House» του Gilles Paquet-Brenner είναι βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα της «μαιτρέσσας» των αστυνομικών μυθιστορημάτων Agatha Christie, «Η Σοφίτα με τις Αράχνες»

Πιστό στο πνεύμα των ταινιών μυστηρίου και μάλιστα στο πολύ πρόσφατο «Murder on the Orient Express» του Kenneth Branagh, δεν τα καταφέρνει καλύτερα απ’ τον προκάτοχο του, αρκούμενο στην πρόκληση χλιαρών εντυπώσεων…

Το σενάριο υπογράφει ο Julian Fellowes ενώ το πλούσιο cast απαρτίζουν οι Max Irons, Glenn Close, Stefanie Martini, Honor Kneafsey, Christina Hendricks, Terence Stamp, Julian Sands, Gillian Anderson, Chistian Mckay, Amanda Abbington και Preston Nyman.

Το «Crooked House» θα κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες στις 28 Ιουνίου…

Δείτε το trailer:

Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.