«Beirut»

0

«Βηρυτός 1982: Ενώ ο εμφύλιος στον Λίβανο μαίνεται, ο Mason Skies, ένας πρώην αμερικανός διπλωμάτης, επιστρέφει στην Βηρυτό, στην πόλη όπου, προ δέκα χρόνων, θήτευσε ως γραμματέας πρεσβείας (έως ότου σκοτώσουν τη γυναίκα του). Eκεί θα ενημερωθεί πως ένα καλός οικογενειακός του φίλος και επικεφαλής των επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, ο Cal, κρατείται από την πολιτοφυλακή για την ισλαμική απελευθέρωση, οι ιθύνοντες της οποίας απαιτούν την ανταλλαγή του αιχμαλώτου της με τον επικηρυγμένο ως επικίνδυνο τρομοκράτη Karim Abou Rajal, o οποίος κρατείται με την σειρά του από τις ισραηλινές αρχές…»

Ο σκηνοθέτης Brad Anderson («The Machinist») κάνει την προσπάθεια να σκηνοθετήσει μια ταινία που πραγματεύεται τα φλέγοντα ζητήματα της Μέσης Ανατολής και καταλήγει στο να αναπαράγει τη γνωστή προπαγανδιστική στάση, που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε όλα τα χολιγουντιανά φιλμ του είδους…

Στα παραπάνω προστίθεται και η πρόχειρη παραγωγή του «Beirut», με όλες τις σκηνές της ταινίες να έχουν γυριστεί στο Μαρόκο και όχι στον Λίβανο…

Παρά ταύτα την ταινία του Anderson σώζει, τρόπον τινά, το πλούσιο cast, απαρτιζόμενο από τους Jon Hamm, Rosamund Pike, Dean Norris, Mark Pellegrino, Larry Pine, Shea Whigham, Alon Moni Aboutboul, Idir Chender, Jonny Coyne

Το «Beirut» θα κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες στις 10 Μαϊου.

Δείτε το trailer:

 

"Beirut"

Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.