Κριτική: "You Were Never Really Here" Της Lynne Ramsay

0

"Ο Joe είναι ένας πληρωμένος εκτελεστής, ο οποίος αναλαμβάνει την υπόθεση της εξόντωσης των απαγωγέων της Nina, ενός ανήλικου κοριτσιού που πέφτει θύμα εμπορίας, με κύριο στόχο την σεξουαλική της εκμετάλλευση. Στο δρόμο προς τον εντοπισμό της, o Joe θα βρεθεί αντιμέτωπος, όχι μόνο με τους επικίνδυνους διακινητές του μικρού κοριτσιού, αλλά και με τις ψυχολογικές του αναζητήσεις, οι οποίες έχουν την βάση τους στα δύσκολα βιώματα που είχε και ο ίδιος ως παιδί…"

Η σκηνοθέτης του φίλμ, Lynne Ramsey ("We Need To Talk About Kevin"), σκηνοθετεί (για ακόμη μια φορά) αριστοτεχνικά, το εύστοχα χαρακτηρισμένο από τους κριτικούς ως western πόλης, "You Were Never Really Here".

Κριτική: "You Were Never Really Here" Της Lynne Ramsay

Στην ταινία της η Ramsey, τολμά την καταβύθιση στο ασυνείδητο ενός βετεράνου (Joe), προσεγγίζοντας τη ψυχοσύνθεση του, με ρεαλισμό, αρκούμενη σε all time classic φροϋδικού τύπου συμβολισμούς, στους οποίους μας έχει εξάλλου (από τις προηγούμενες της ταινίες) συνηθίσει.

Για να γίνει πιο σαφές το παραπάνω, χρήσιμο είναι εδώ να προβεί κανείς σε μια σύγκριση με την ταινία "Mother" του Aronofsky, που φλερτάροντας κι αυτή με το «ασυνείδητο», χρησιμοποιεί επίσης συμβολισμούς, οι οποίοι όμως επαναπαύονται όμως σε «περί θεολογίας» αναφορές.
Εν αντιθέσει το θάρρος της Ramsey να δομήσει ένα κατεξοχήν ψυχαναλυτικό φιλμ, προσεγγίζοντας το "You Were Never Really Here" μ’ένα ξεκάθαρα ορθολογιστικό τρόπο, όχι μόνο βοηθάει την ταινία της να μην υποπέσει στο προαναφερθέν «αμάρτημα» του Aronofsky αλλά της χαρίζει, μια θέση στην καρδιά (όχι μόνο των κριτικών αλλά και) του κοινού…

Κριτική: "You Were Never Really Here" Της Lynne Ramsay

Όλοι οι συνειρμοί λοιπόν και όλες οι εξάρσεις του πρωταγωνιστή της έχουν ένα σαφές νόημα, την δύσκολη παιδική του ηλικία. Αυτός πιθανόν να είναι και ο κύριος λόγος, που αναλαμβάνει να σώσει τη ζωή ενός παιδιού που βρίσκεται στο μέλλον, ομοίως, σε δύσκολη θέση, αναλαμβάνοντας ακόμη και το υψηλότερο τίμημα. Να χάσει δηλαδή, ως πληρωμένος εκτελεστής-λυτρωτής, την «ψυχή» του, ίσως και αργότερα την ίδια την ζωή του…

Η Ramsey, η οποία υπογράφει και το σενάριο (βασισμένη στην ομόνυμη νουβέλα του Jonathan Ames), δένει συνεπώς την «βαθυστόχαστη» ταινία της τόσο άρτια και κατανοητά, με αποτέλεσμα να μπορεί να τη διαβάσει κανείς πολύ άνετα…

Κριτική: "You Were Never Really Here" Της Lynne Ramsay

Εκτός από ευανάγνωστη βέβαια, η ταινία της ταλαντούχου σκηνοθέτη, αν και δεν διαθέτει την «μεγαλεπήβολη» παραγωγή, είναι μια κατεξοχήν κινηματογραφική ταινία, που μιλάει άψογα την κινηματογραφική γλώσσα….
Συγκεκριμένα τα πλάνα στην ταινία της Ramsey εναλλάσσονται με τέτοιο ρυθμό, ιδιαίτερα οι σκηνές των αναμνήσεων των σκληρών παιδικών χρόνων του πρωταγωνιστή οι οποίες διαδέχονται τη βία που βιώνει στη σύγχρονη πραγματικότητα, δομώντας μια απολαυστική κινηματογραφική εμπειρία…

Κριτική: "You Were Never Really Here" Της Lynne Ramsay

Οι ερμηνείες απ’ την άλλη είναι αρκούντως καλές μ’ έναν αγνώριστο Joaquin Phoenix, o οποίος τσαλακώνει, στην εν λόγω ταινία, την μέχρι πρότινος «ζεν πρεμιέ» περσόνα του, αφήνοντας πολλά μούσια και βάζοντας αρκετά κιλά! Να σημειώσουμε πως η αγριεμένη του αυτή εικόνα ταιριάζει «γάντι» στον ανήσυχο ως τερατώδη Joe, τον οποίο και υποδύεται στην νέα ταινία της Lynne Ramsey

Στη σκηνοθεσία βρίσκεται η Lynne Ramsay ("We Need to Talk About Kevin"), η οποία υπογράφει και το σενάριο, βασισμένη στη νουβέλα του Jonathan Ames. Πρωταγωνιστούν οι Joaquin Phoenix, Ekaterina Samsonov, Alessandro Nivola, Alex Manette, John Doman, Judith Roberts, Cristina Dohmen, Leigh Dunham.

Το "You Were Never Really Here" που απέσπασε τα Βραβεία Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου και Σεναρίου στο Φεστιβάλ των Καννών, κυκλοφορεί στους ελληνικούς κινηματογράφους απο τις 22 Μαρτίου…

Δείτε το trailer:

7.8 Awesome
  • Σκηνοθεσία 8
  • Σενάριο 7.5
  • Ερμηνείες 8
  • Παραγωγή 7.5
  • Κριτική Χρηστών (3 Ψήφισαν) 7.1
Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.