Κριτική: "The Disaster Artist" Του James Franco

0

"O Tommy Wiseau και ο Greg Sestero είναι δύο επίδοξοι ηθοποιοί! Στην προσπάθεια τους να ξεχωρίσουν ως καλλιτέχνες, μετακομίζουν στο Λος Άντζελες. «Χτυπημένοι» όμως από τον αδυσώπητο ανταγωνισμό σ’έναν «κόσμο», που όλοι θέλουν να γίνουν διάσημοι, αποφασίζουν να κάνουν την «διαφορά», πρωταγωνιστώντας στην δική τους προσωπική ταινία, η οποία καταλήγει σε φιάσκο. Παρά ταύτα οι δύο φίλοι δεν πτοούνται και με οδηγό την πίστη του ενός στον άλλο (καθώς και με τους κατάλληλους ελιγμούς),καταφέρνουν να δομήσουν την πιο «υπέροχα» κακή χολιγουντιανή ταινία στα χρονικά (greatest bad movie of all time)…"

Ο James Franco σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στην ταινία "The Disaster Artist", η οποία αναβιώνει στην κινηματογραφική οθόνη ένα από τα “best worst ever” χολιγουντιανά φιλμ, oνόματι "The Room" (2003)…

Το "The Room", γράφτηκε, σκηνοθετήθηκε και κινηματογραφήθηκε, καμιά δεκαπενταριά χρόνια πριν, από τον φέρελπι ηθοποιό Tommy Wiseau (ο οποίος και πρωταγωνιστεί στην ταινία του), ως μια «σοβαρή» ταινία, η υποδοχή της οποίας από το κοινό την έχρισε εντέλει… dark comedy (εντασσόμενη μάλιστα στην κατηγορία των modern cult classics)!

Κριτική: "The Disaster Artist" Του James Franco

Να σημειωθεί εδώ πως ο Franco, εκτός από την «υπέροχα» κακή σκηνοθετική (και όχι μόνο) απόπειρα του Wiseau, αξιοποιεί επίσης (προκειμένου να δομήσει το δικό του “Disaster Artist”) την νουβέλα του κολλητού φίλου του Tommy, Greg Sestero η οποία αναφέρεται στο πως στην ουσία οι δυο καρδιακοί φίλοι εφτάσαν στο να δημιουργήσουν από κοινού το "The Room" ("The Disaster Artist: My Life Inside The Room, the Greatest Bad Movie Ever Made")…

Να συμπληρωθεί επίσης πως, αν κανείς σπεύσει να χαρακτηρίσει την «επαναδημιουργία» (recreation) του "The Room" και του πλαισίου του (εκ μέρους του Franco) ως «σάτιρα», θα έχει πέσει σαφώς έξω, καθώς η ταινία του James Franco αποτελεί λιγότερο ένα «καυστικό σχόλιο» στο φίλμ του Wiseau και περισσότερο μια «ωδή» στη φιλία, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη…

Highlight της ταινίας, εκτός από την οσκαρικών προδιαγραφών ερμηνεία του James Franco ως Tommy Wiseau, οι άρτια διασκευασμένες σκηνές του "The Room" (τις οποίες απολαμβάνουμε πλάι πλάι στους τίτλους τέλους). Εξίσου αξιόλογο και το καλοφτιαγμένο σενάριο των Scott Neustadter και Michael H. Weber, οι οποίοι και μεταφέρουν πληρέστατα το αίσθημα, όχι μόνο του Sestero αλλά και όλων των συντελεστών και ηθοποιών που πλαισίωναν τον “disaster artist” στο «αποδομητικό» του αυτό εγχείρημα…

Κριτική: "The Disaster Artist" Του James Franco

Στο ύψος των υψηλών προδιαγραφών δεν καταφέρνει όμως να σταθεί η «φτωχή» παραγωγή, η οποία αναφορικά με το concept της ταινίας, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι το κάτι «διαφορετικό». Ελπίζουμε πως προφανώς οι παραγωγοί του "The Disaster Artist" να αμέλησαν να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό, για να έρθουν ένα βήμα πιο κοντά στο "The Room"; Εάν κάποιος ρίξει βέβαια μια ματιά στο φίλμ του Wisseau, θα δει ένα «από καρδιάς» στήσιμο ταινίας που τίποτα δεν το συναγωνίζεται σε μοναδικότητα, όσο «κακό» και αν θα μπορούσε να είναι!

Το cast της ταινίας απαρτίζουν οι James Franco και ο αδερφός του Dave Franco, μαζί με τους Seth Rogen, Ari Graynor, Alison Brie, Jacki Weaver, Paul Scheer, Zac Efron, Josh Hutcherson,June Diane Raphael και Megan Mullally.

Το "The Disaster Artist" θα κυκλοφορήσει στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες στις 25 Ιανουαρίου…

Δείτε το trailer:

7.5 Awesome
  • Σκηνοθεσία 7.5
  • Σενάριο 7.5
  • Ερμηνείες 8
  • Παραγωγή 7
  • Κριτική Χρηστών (5 Ψήφισαν) 7.4
Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης. Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ. Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του: α) το βλέμμα του σκηνοθέτη β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και γ) το βλέμμα του κοινού. Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.