Κριτική: «Murder οn the Orient Express»

0

«Μόλις μετά τα μεσάνυχτα, μια χιονοθύελλα ακινητοποιεί το Orient Express στη μέση της Γιουγκοσλαβίας. Το πολυτελές τρένο είναι απροσδόκητα γεμάτο για αυτήν την εποχή. Το επόμενο πρωινό όμως, το τρένο έχει εναν επιβάτη λιγότερο. Ενας αξιοσέβαστος Αμερικανός βρίσκεται νεκρός στο κουπέ του, μαχαιρωμένος και με την πόρτα του κλειδωμένη απο μέσα. Ο Hercule Poirot βρίσκεται επίσης στο τρένο, έχοντας προλάβει την τελευταία στιγμή να κλείσει ενα κουπέ β’ διαλογής, αλλά και την πιο εκπληκτική υπόθεση της καριέρας του.»

Mε ένα εξαιρετικό cast να τον πλαισιώνει, ο Kenneth Branagh σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί, ως Hercule Poirot, στο δικό του προσωπικό remake του αριστουργήματος του 1974, «Murder οn the Orient Express»

Κριτική: "Murder οn the Orient Express"

Βασισμένο στην νουβέλα της Agatha Christie η νέα μεταφορά του «Murder οn the Orient Express» συναγωνίζεται σε ομορφιά και επίπεδο παραγωγής το προγενέστερο του, έχοντας ως σύμμαχο τα σύγχρονα μαγευτικά χιονισμένα τοπία, που διασχίζει το τρένο Orient Express στην πορεία του (από το Λονδίνο στην Κωνσταντινούπολη) με ενδιάμεσους σταθμούς αυτούς του Παρισιού, Μονάχου, Βιέννης, Βουδαπέστης και Βελιγραδίου…

Το χιονισμένο λοιπόν background σε συνδυασμό με την αριστοτεχνική σκηνογραφική επιμέλεια, πίσω από την οποία βρίσκεται o Jim Clay («Children of Men»), «δομούν» την όλη υποβλητική «ατμόσφαιρα» του φίλμ, επαρκούντως θεατρική και αρκετά κοντά σ’ αυτό που ταιριάζει σε μια ιστορία μυστηρίου…

Κριτική: "Murder οn the Orient Express"

Από την άλλη ενώ το σενάριο περιπλέκει, με τον γνωστό, αλά Agatha Christie, «πιασάρικο» τρόπο, την πορεία προς την λύση του εγκλήματος μας δίνει μεν με αρκετά ήπιο, σχεδόν «χλιαρό» ύφος, το αναπάντεχο δε τέλος του ομώνυμου αστυνομικού μυθιστορήματος…

Οι «δώδεκα ύποπτοι» πάλι δίνουν, με τις ερμηνείες τους, μαθήματα σωστής υποκριτικής, μεταδίδοντας πολλές φορές στον θεατή την αίσθηση του ότι δεν βρίσκεται μπροστά από μια κινηματογραφική οθόνη αλλά μέσα στο ίδιο το Orient Express, καθιστάμενος έτσι αυτόπτης μάρτυρας όλων των «τραγικών» γεγονότων που διαδραματίζονται στο ιστορικό αυτό τρένο.

Κριτική: "Murder οn the Orient Express"

Κοινώς οι καλές ερμηνείες του πλούσιου καστ που απαρτίζεται από τους Johny Depp, Michelle Pfeiffer, Willem Dafoe, Judi Dench, Olivia Colman, Penelope Cruz, Daisy Ridley, Sergei Polunin, Leslie Odom Jr, Lucy Boynton, Tom Bateman, Marwan Kenzari, Derek Jacobi, Josh Gad, Lucy Boynton και Manuel Garcia Rulfo, μας μεταφέρουν στην «θεατρική σκηνή» (βοηθάει όπως προείπαμε και η σκηνογραφία σ’ αυτό) του Orient Express, όπου μπορούμε να δούμε την «ανατομία ενός εγκλήματος» να διαδραματίζεται (νοερά) live…

H σκηνοθετική απόπειρα του Kenneth Branagh μετατρέπεται συνεπώς, με τη βοήθεια των συντελεστών της, σε μια αριστοτεχνική «θεατράλε» παραγωγή που διαπρέπει σε όλους τους τεχνικούς τομείς, αλλά υστερεί στο συναίσθημα και την ένταση, με αποτέλεσμα ένα πανέμορφο, πλήν κάπως βαρετό φίλμ.

Το σενάριο της νέας μεταφοράς έχει γράψει ο Michael Green («American Gods», «Alien: Covenant»), ενώ στη θέση του σκηνοθέτη βρίσκεται ο Kenneth Branagh, ο οποίος πρωταγωνιστεί και εκτελεί και χρέη παραγωγού μαζί με τους Ridley Scott («Blade Runner», «Alien»), Mark Gordon («Saving Private Ryan») και Simon Kinberg («X-Men: First Class»).

To remake του «Murder οn the Orient Express», κυκλοφόρησε στην Ελλάδα στις 9 Νοεμβρίου.

Δείτε το trailer:

6.8 Awesome
  • Σκηνοθεσία 6,7
  • Σενάριο 6,5
  • Ερμηνείες 7,5
  • Παραγωγή 8
  • Κριτική Χρηστών (0 Ψήφισαν) 0
Μοιραστείτε.

About Author

Λήδα Ειρήνη Αδάμου

Χαίρετε! Με λένε Λήδα και το όνειρο μου ήταν πάντοτε να ασχοληθώ με μια κάμερα! Καθότι δε διέθετα βέβαια το ταλέντο του σκηνοθέτη, αποφάσισα να κινηθώ διαφορετικά και να ερμηνεύω αυτό που θέλει να μου δείξει ο σκηνοθέτης.
Κατά την πορεία μου αυτή συνειδητοποίησα, πως η ερμηνεία ή αλλιώς η κριτική μιας ταινίας, κάθε άλλο παρά υπόθεση υποκειμενική(ανάλογα δηλαδή με την οπτική ματιά του καθενός) είναι! Υπάρχει επομένως μια κατ’ ουσία αντικειμενικότητα στο πως μπορεί να προσεγγίσει κανείς ένα φιλμ.
Προσωπικά πιστεύω πως τρεις είναι οι οπτικές του:
α) το βλέμμα του σκηνοθέτη
β) το βλέμμα του μεμονωμένου θεατή και
γ) το βλέμμα του κοινού.
Συνεπώς, μόνο μέσα από τη σύνθεση των τριών αυτών οπτικών είναι, κατά τη γνώμη μου, πιθανό να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια, που αντανακλά μια ταινία…

Τα σχόλια έχουν κλείσει.